คำพิพากษา หนังสือที่ต้องยกขึ้นหิ้ง

 

คำพิพากษา คือนวนิยายรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2525 เนื้อเรื่องบาดคมลงไปในจิตใจเป็นอย่างจิต เพราะสะท้อนถึง ความเลือดเย็นของเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเองที่ทำกับคนๆหนึ่งอย่างเลือดเย็น

นวนิยายเรื่องนี้ประพันธ์โดย ชาติ กอบจิตติ  ถ่ายทอดเรื่องราวของชายคนหนึ่งชื่อว่า ฟัก เขาต้องมารับหน้าที่ภารโรงต่อจากพ่อที่เสียชีวิตไปในโรงเรียนเล็กๆ  ฟักเป็นชายหนุ่มจิตใจดี ใสซื่อบริสุทธิ์ แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ได้ตกเป็นเหยื่อของ คำพิพากษา จากสังคมที่เคยอาศัยใช้ชีวิตอยู่ ณ ขณะนั้น  การดูใส่ร้ายป้ายสี คำกล่าวร้ายต่างๆที่เกิดจากคนรอบข้าง ประหนึ่งราวกับว่าเขาคือคนที่ทำผิดอย่างให้อภัยไม่ได้ ชายหนุ่มผู้ซึ่งเคยอยู่แต่ในโลกของธรรมะ พอก้าวออกมาเพื่อเจอสังคมที่แท้จริงอันโหดร้าย เขาจึงไม่สามารถแม้กระทั่งปกป้องตนเองได้เลย คุณงามความดีที่เคยทำไว้ก็พลันสูญสิ้น ไร้ค่า ประหนึ่งว่ามันไม่เคยได้เกิดขึ้น

ฟัก เป็นแค่ภารโรง เขาไม่ใช่คนมีหน้ามีตา มียศหรือตำแหน่งสูงส่ง ดังนั้นเมื่อโดนอิทธิพลของค่านิยมสังคมที่กำลังประนามเขาอยู่ นานวันเข้าจนความอดทนที่มีอยู่เลือนหายไป และในที่สุด ความตาย จึงเข้ามาปลดปล่อยฟักให้เป็นอิสระจากความทุกข์ทรมานนี้ ดังนั้น คำพิพากษา จึงแฝงไปด้วยความรู้และข้อคิดที่น่าสนใจว่า จริงหรือ ที่ศีลธรรมจะนำมาซึ่งความสงบสุข เพราะชีวิตของฟักถูกทำร้ายโดยสาเหตุจากการทำดีของเขาเอง นวนิยายเรื่องนี้จึงเสนอเรื่องราวของแนวคิดของคน ที่มักตกเป็นเหยื่อของความเชื่อ และคำตัดสิน ของสังคม ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นความจริงหรือไม่ก็ตาม