อยู่กับก๋ง วรรณกรรมอันแสนงดงามของชีวิต

    อยู่กับก๋ง เป็นวรรณกรรมอีกชิ้นหนึ่งที่ควรค่าแก่นักอ่านทุกเพศทุกวัย เนื่องจากหนังสือได้สะท้อนความคิดและสภาพสังคมเมื่อกว่า 60 ปีที่แล้ว ผ่านสายตาของชาวจีนที่เข้ามาอาศัยที่เมืองไทยเป้นสมัยเริ่มแรก  ผู้แต่งวรรณกรรมชิ้นนี้ มีนามปากกาว่า หยก บูรพา  แต่งเมื่อราว พ.ศ.2519

ก๋ง และ หยก คือตัวละครหลักที่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรม และหยกเองก็เป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของตนกับก๋ง รวมทั้งผู้คนที่อยู่รายรอบตัวเขา ซึ่งเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นก็คือเรื่องที่เกิดขึ้นจริงของตัวผู้เขียน ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคนจีนกับคนไทย ชีวิตชาวห้องแถวในชนบท และยังพยายามสอดแทรกทัศนคติต่อชีวิต สังคม วัฒนธรรมการดำเนินชีวิตและอาชีพของคนจีนที่อพยพมาจากแผ่นดินบ้านเกิดของตนเองมาด้วยความหวังว่าชีวิตในที่นี่จะต้องดีกว่าเดิม

ก๋ง ทำงานเลี้ยงด้วยตัวเอง เขามีความเอื้อเฟื้อต่อเพื่อนบ้าน เกรงกลัวและรักษากฏหมายบ้านเมืองไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีและกฏแห่งกรรมตามความเชื่อแห่งจีน นอกจากนี้ก๋งยังเรียนรู้ที่จะปรับตัวและมีความเข้าใจความเป็นไทย รักษาตนให้เป็นพลเมืองดีแม้ฐานะจะไม่ได้ดีมากนัก นอกจากนี้ก๋งยังรักและเทิดทูลองค์พระมหากษัตริย์ด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ โดยก๋งก็ได้พยายามถ่ายทอดความสำนึกที่ดีให้แก่หลานชายเพียงคนเดียวของเขา ซึ่งก็คือ หยก นั่นเอง

ทั้งนี้จึงอยากฝากข้อคิดจากประโยคหนึ่งซึ่งปรากฏในวรรณกรรมเรื่องนี้ โดยเป็นสิ่งที่ก๋งสอนหยก ว่า

“ก๋งเพียรสอนให้ฉันยอมรับความจริงของชีวิต มีความมั่นใจในตัวเองและเข้มแข็งต่อการบุกบั่นเพื่อความอยู่รอด ข้อคิดพื้นๆของก๋งทำให้ฉันเข้าใจฐานะที่แท้จริงของตนเอง ทำให้ฉันเป็นสุขได้ในความขัดสนจนยากและไม่ท้อแท้”